BNR , ofwel business news radio, is een Nederlandse radio zender. Het is één van de weinige radio stations waar ik naar luister. Meestal luister ik in de trein of in de auto. Geen onzin, gewoon nieuws en achtergronden. Verder hebben ze allerlei thema programma’s. BNR carriere, BNR ondernemen, BNR leiderschap, etc.. In een aankondiging van deze thema’s schakelden ze leiderschap gelijk aan succes behalen. Zo van: ‘Succes behalen …: BNR Leiderschap!’ Mijn eerste buikreactie was, dat dit een nog al overdreven manier is om succes te bepalen en naar leiderschap te kijken. Mensen die de top bereiken zijn in deze visie succesvol. Tegelijkertijd impliceert deze visie dat mensen die niet de top bereiken ‘loosers’ zijn. Nadat ik tot dit inzicht ben gekomen heb ik direct ‘Vaderschap’ aan mijn LinkedIn profiel toegevoegd. Ik ben dan wel geen businessleader, maar ik beschouw mijn leven wel als een succes, met name doordat ik veel voldoening en zingeving haal uit mijn vaderschap.
Alain de Botton noemt de door BNR gebezigde visie in bijgevoegde TED video een ‘merotocratsche visie’. Dit is de visie waarin iedereen die de wil heeft om de top te bereiken, de mogelijkheid heeft om deze te behalen. Dit is een hele positieve visie. Zij kenmerkt onze tijd. Er zit alleen een negatieve kant aan, nl.: Een ieder die NIET de top haalt, heeft het aan zichzelf te wijten. Dit legt een enorme druk op ons om de allerbeste te zijn in wat we doen en veel geld en status te verzamelen als bevestiging hiervan. Alain pleit voor een vriendelijkere visie op Succes behalen. Ik zeg: AMEN!
Auroville is een stadje in Zuid-India. Het is een (hippie) experiment, dat begonnen is in 1968 (na de “summer of love ”). Na meer dan veertig jaar is de stad uitgegroeid tot 2000 inwoners afkomstig uit 40+ landen. Het doel van het experiment is onderzoek te verrichten naar humanitaire eenheid (Aikispirit ). Dat klinkt zweverig, maar als je ziet wat er concreet gedaan wordt in Auroville, dan is dat zo gek nog niet. Kijk maar eens naar deze video of een van de vele videos op het internet . Als je even verder kijkt dan de boom-knuffelende mensen, die je in de video ziet, dan zie je dat Auroville vele praktische zaken voor elkaar heeft gekregen, zoals:
uit een woestenij is 1000 hectare bos gecreëerd.
6000 locals hebben werk aan Auroville.
duurzame bouw en energievoorziening.
onderwijs en gezondheidszorg is beschikbaar gemaakt voor de lokale bevolking.
En al deze praktische zaken zijn voortgekomen uit streven naar “Humanitaire Eenheid” (Aikispirit). Dit gedachtegoed heeft duizenden mensen van over de hele wereld bewogen om naar Auroville te gaan en hun steentje bij te dragen. En dit zijn over het algemeen hoog opgeleiden: artsen, architecten, economen, kunstenaars, etc.. Met zo een club kan je natuurlijk een aardige stad bouwen. In de echte wereld heb je natuurlijk met een hele andere groepssamenstelling te maken. Toch ben ik ervan overtuigd, dat Auroville een bijdrage kan leveren aan de rest van de wereld. Zij inspireert en laat zien hoe het ook anders kan.
Heb je het gevoel, dat je ook hier en nu iets wezenlijks wil veranderen. Lijkt het je mooi om te werken aan Humanitaire Eenheid? Overweeg dan om Aikido te gaan beoefenen. Dit is een zeer fysieke en praktische manier om Humanitaire Eenheid / Aikispirit te ontdekken en te leren gebruiken.
Creativiteit is prachtig, maar heeft nog altijd een ondergeschoven plaats in ons onderwijssysteem. Naar de volwassenheid toe ontgroeien wij onze creativiteit en voor we het weten doen we alles met ons hoofd en zijn we onze kinderlijke passies kwijt. Echt waar? Ja, echt waar. Schoolsystemen zijn opgericht rond 1900 om onze industrialiserende maatschappij te voorzien van geschikte arbeiders. Maar wat zijn geschikte arbeiders? Mijn dochter gaat nu net naar school. Echter over 50 jaar zal zij nog steeds gebruik maken van wat ze nu leert. Wat moet zij nu dan leren? Sir Ken Robinson licht deze gedacht op humoristische wijze toe in bijgevoegde TED.COM video. Een paar quotes:
“Kids will make mistakes. If they don’t know, they’ll give it a go. They are not affraid to make mistakes.”
En vooral in bedrijven regeert de angst fouten te maken. Dit hebben wij op school geleerd. Deze angst belemmert ons om met creatieve oplossingen te komen. Ik ervaar die angst ook, maar probeer de moed te vinden om tegen de stroom in te zwemmen. En ik kan je zeggen, dat dat niet makkelijk is.
“Jillian isn’t sick. She’s a dancer.”
Je kan haar natuurlijk ook met ADHD diagnosticeren en haar kinetische intelligentie en creativiteit onderdrukken. Of je kan haar zoals mijn ouders met mij gedaan hebben, haar op judo-les doen (Bedankt, pap, mam!).
